|
|
|
|
Meer werken van Johan van Vilsteren
Van Vilsteren wil de kijker een beeld schenken van iets dat nog geen vorm heeft. Ideeën komen los uit een gevoel, een herinnering, een moment. Uiteindelijk gaat het om kijken. Kijken naar vroegere beelden die vervaagd zijn door de tijd. Kijken naar licht, dat opvalt als het de horizon raakt. Of naar een natuurlijke ritmische structuur in het zand of het gras. Beelden die helder, maar ongrijpbaar, voor ogen van de schilder staan. Wat te letterlijk is, verstoort. Daarom wordt het tijdens het schilderen vergeten. Niet bewust weggelaten, maar uitgefilterd. Zo sneuvelt het figuratieve beeld in de tijd tussen het bedenken en het moment dat de kwast het doek raakt. De uitdaging van het schilderproces is het beeld te veroveren, door moeilijke keuzes niet uit de weg te gaan. Oprecht op zoek te blijven, ook als de opwinding toeneemt: als de verf het kader nadert, als een kleur niet mooi is – maar wel noodzakelijk, als een vorm verrast, als associaties van anderen het schilderij bestormen. Zelfs als het besluit moet vallen dat opnieuw begonnen moet worden. Het schilderij vecht terug terwijl het wordt geschilderd. De kijker wordt uiteindelijk een beeld geschonken dat bij wijze van spreken na onderhandelingen met het schilderij tot stand gekomen is. Meer werken van Johan van Vilsteren
Wenst u meer informatie over Johan van Vilsteren of
wilt u meer weten over de mogelijkheden van exposeren, kunstuitleen of verkoop,
vul dan onderstaand formulier in.
|
|
Laatst aangepast: 23-03-06 |